Tajna izgubljenog grada...

Ovim rečima Dragan Pavlović, beogradski planinar, opisuje svoj prvi susret sa Maču Pikčuom, izgubljenim gradom na istoku Perua. A zašto ga tako nazivaju, možda najbolje ilustruju i ove impresije:

Stajali smo na jednom uzvišenju i čekali izlazak sunca. Dole, u magli, nije se videlo ništa. Pred samu zoru primećujemo prve obrise i neku čudnu omamljujuću tišinu. Sa prvim sunčanim zracima, skoro istovremeno, magla se munjevito povlači. Istog trena se pred nama ukazuje neverovatan prizor prelepog grada. Sve vreme osećaju se i jake vibracije, što i ne čudi kada se zna da je ovo jedno od najjačih energetskih mesta na planeti.

Prvi zraci jutarnjeg sunca prolaze kroz dva otvora u steni i direktno obasjavaju piramidu Sunca, postavljenu u samom centru grada - kaže Dragan. - Pored piramide je i kamen isceljenja, a dovoljno je, kažu, prisloniti se na jednu izbočini na njemu, pa ćete biti obasuti neverovatnom pozitivnom energijom. Dok stojite, imate utisak da ste u nekoj drugoj dimenziji, pa zaista verujemo u priče da su ovde česte neobične vizije.

Maču Pikču leži na 3.100 metara, a sam grad je otkrio Hiram Birgham 1912 godine. Smešten je na kraju kanjona reke Urubamba, na rubu tropske kišne šume. Iza njega uzdiže se vrh Huajna Pikču, čije visoke litice celo područje čini, praktično, nedostupnim. Ni danas se ne zna ko ga je i kada gradio, a još manje gde je nestalo njegovo stanovništvo. Legendi, naravno, ne manjka. Prema jednom predanju, grad je služio kao utvrđenje za zaštitu stanovnika Kuskoa od napada ratobornih naroda. Drugi veruju da je Maču Pikču bio ogromni samostan u kome su živele Sunčeve device, mlade devojke čiji je zadatak bio da udovolje željama vladara Inka. Treća verzija ovo mesto povezuje sa astrologijom, odnosno posmatranjem zvezda.

U gradu ima oko 200 građevina, podignutih na prostranim paralelnim terasama oko velikog središnjeg trga. Stepenaste terase su van naseljenog područja i pretpostavlja se da su služile za uzgajanje biljaka. Veruje se, međutim, da će misterija ovog grada dugo biti nerazjašnjena. Inače, ruševine grada odavno su uvrštene u kulturnu baštinu Uneska, a građen je od kamena, bez upotrebe cementa, što samo pokazuje vrhunsko umeće tadašnjih graditelja.

Pupak sveta

Ovo je samo jedna od turističkih atrakcija Perua, zemlje na krajnjem zapadu Latinske Amerike. Pored misterioznog grada, posetioci najčešće obilaze Kusko, legendarnu prestonicu Inka. Ovaj grad sa oko 300.000 stanovnika, simboliše idealnu državu u kojoj su vekovima svi građani bili ujedinjeni pred Bogom Sunca. U blizini grada i danas se mogu videti ruševine starih Saksađuamana, Kenka, Puka Pukare i Tampa Mačaja, i druga zdanja drevnog naroda. U okolini prostire se i Sveta dolina reke Urubamba, koja je u doba Inka bila veliki poljoprivredni centar. Inače, sam grad leži na 3.400 metara visine, a krasi ga prelepi trg oivičen katedralama koje su Španci izgradili na temeljima nekadašnjih građevina. Keču Indiosi, na čijem jeziku Kusko znači pupak sveta, i danas žive u ovim nepristupačnim predelima.

Naravno, doći u Peru a ne posetiti glavni grad Limu, skoro je nemoguće. Od svog osnivanja bila je poznata kao Grad kraljeva, a tokom 16. i 17. veka važila je za najveći i najmoćniji grad Južne Amerike. Turisti se i danas najradije zadržavaju na Trgu svetog Martina, na kome se mogu videti stare, kolonijalne građevine, katedrala, gradska većnica, predsednička i biskupova palata. Retko ko će propustiti priliku da vidi i Trg svetog Martina, kao i jedan od najzanimljivijih muzeja na svetu, čije ime puno govori - Muzej zlata.